سوءِ تفاهم

توی اشکِ تو غرق می شدمُ و
اوج احساس شوربختی بود
یک معمای عاشقانه ی گنگ
چشمهایت، سوال سختی بود

توی سوءِ تفاهم افتادیم
زندگی، چه معادلاتی داشت
ماجرای "من و تو" ی عاشق
اشتباهِ محاسباتی داشت

این که از چشمهای زیبایت
می توان به درونِ تو پی برد
راه خوبی نبود چون هر بار
تیرهایم به قلب سنگت خورد

سنگ بودی و سرد بودی و سخت
فاتح رشته کوه لجبازی
هردو عاشق شدیم، اما خب
عاشق جنگ و دردسرسازی

من فراموش کرده بودم که
زندگی جایگاهِ نفرت نیست
ضربه هایی زدم که حتی سنگ
احتمالِ شکستنش قطعیست

ما دوتا بچه در لباس بزرگ
پایمان بر گلوی یکدیگر
زندگی، شاخه ی گلی در باد
زندگی شاخه ی گلی پر پر

محمد محمودیان

سوء تفاهم

برچسبها: سوءِ تفاهم, شعر, محمد محمودیان, زندگی, عشق سیگنالهای اشتباهی فرشته ها...